J RybickiPpłk Józef Rybicki ps. Andrzej

ur. 18 XII 1901 r. w Kołomyi.

Ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r.; ranny.

Doktor filologii klasycznej po Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Nauczyciel i dyrektor szkół w Wilnie, Nowogródku, Tomaszowie Lubelskim.

W 1927 r. ożenił się ze Stefanią z d. Neuman.

Od 1939 r. w konspiracji (Służba Zwycięstwu Polski, Tajna Organizacja Wojskowa, Armia Krajowa). Ranny w Powstaniu Warszawskim uniknął obozu jenieckiego. Od 1945 r. w konspiracji antykomunistycznej (Delegatura Sił Zbrojnych), współtworzył Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość.

Aresztowany w grudniu 1945 r. sądzony w procesie I Zarządu Głównego WiN. Więziony do 1954 r. W 1976 r. założyciel Komitetu Obrony Robotników. Dokumentował działania podziemia. Zmarł w Warszawie, pochowany w Milanówku.

Odznaczony Krzyżem Zasługi, Krzyżem Walecznych, Virtuti Militari kl. V, pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

 

Oprac. dr Piotr Gawryszczak, FN Lublin