H RoginskiHieronim Rogiński ps. „Róg” 

Ur. 30 września 1911 r. w Nowym Jorku, powrócił z rodziną do Polski po I wojnie światowej. Służył zawodowo w wojsku jako podoficer saperów w garnizonie Toruń. W konspiracji nawiązał bliski kontakt z Romualdem Kozłem – szefem wyszkolenia saperskiego w Obwodzie ZWZ – AK Łomża. Prawdopodobnie był  jego zastępcą. Od 1943 r.działał  w szeregach  NSZ w oddziale kpt. Antoniego Kozłowskiego ps. „Biały” a później por. Bolesława Kozłowskiego ps. „Grot”. Po wkroczeniu sowietów pozostał w konspiracji dowodząc 10-osobowym oddziałem w szeregach Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. W1945 r. po aresztowaniach na Kurpiach, do wojewody białostockiego napisał: "Podziemie NZW nie wyjdzie z konspiracji dopóty, dopóki wojska radzieckie nie opuszczą ziem Polski. Zostaną usunięci z zajmowanych stanowisk państwowych członkowie PPR, żydzi  oraz zlikwidowana zostanie instytucja Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego".

Od czerwca 1947 r. komendant powiatu „Łużyca” NZW. Na przełomie sierpnia  i września 1947 r. odszedł z oddziału i osiadł z rodziną w Sępólnie koło Bydgoszczy. Aresztowany 8 marca 1948 r. zbiegł i wstąpił do oddziału sierż. Bronisława Chrzanowskiego „Orła”.

Od sierpnia 1948 r. komendant powiatu „Łuków”, w skład którego wchodziły 3 patrole. Do wiosny 1952 r. przeprowadził wiele akcji i  potyczek z grupami operacyjnymi  MO i UB. 18 kwietnia 1952 r. podczas obławy zorganizowanej przez grupę operacyjną popełnił samobójstwo, nie chcąc dostać się do niewoli.