M DziemieszkiewiczMieczysław Dziemieszkiewicz, ps. Rój, (1925- 1951)
Ur. 25 I 1925 r. w Zagrobach. W 1939 r. absolwent szkoły powszechnej, dalszą wiedzę zdobywał na kursach tajnego nauczania w Makowie Mazowieckim, pracując w niemieckim przedsiębiorstwie przewozowym.
Wiosną 1945 r. wcielony do 1. zapasowego pułku piechoty LWP, uciekł do brata Romana – „Pogody”, komendanta Powiatu NSZ Ciechanów. Wstąpił do oddziału NSZ-NZW ppor. Mariana Kraśniewskiego ps.„Burza. Początkowo łącznik, później był dowódcą drużyny. W 1946 r. oddział „Burzy” rozformowano, a „Rój” z grupą podkomendnych pozostał w lesie. Nie ujawnił się także po amnestii w 1947 r.
W maju, kiedy wybrano nowego komendanta XVI Okręgu, chor. Józefa Kozłowskiego „Lasa”, „Rój” został komendantem Powiatu, a zarazem dowódcą oddziału partyzanckiego. Żołnierze jego nie byli dobrze uzbrojeni, ale ich brawurowa odwaga, wola walki, bezkompromisowy antykomunizm sprawiały, że oddział był niezwykle groźny dla aparatu bezpieczeństwa i władzy.
W 1948 r. wobec nasilających się aresztowań przez UB, stworzył patrol Pogotowia Akcji Specjalnej NZW, którego został dowódcą, prowadząc liczne akcje przeciwko komunistom.
Do wydania „Roja” przyczyniła się jego dziewczyna współpracująca z UB. Zginął 13 kwietnia 1951 r. wraz z podwładnym, w trakcie próby przedarcia się przez obławę ok. 300 żołnierzy KBW oraz ubeków i milicjantów. Ciała nie zostały wydane rodzinom. Odznaczony Krzyżem Walecznych oraz pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego.
Oprac. Anna Tchórzewska, FN Lublin, fot. Arch IPN