R DomanskiPpor. WiN Domański Robert (1925-1995) ps. „Jarach”, „Florian”
5 II 1940 r. w Związku Odwetu na Zamojszczyźnie, dowódca grupy Kedywu. W III 1943 r. przeniesiony do Obwodu AK Biała Podlaska, gdzie od IV 1943 r. dowodził patrolem Kedywu rejonu II Obwodu. Od III 1944 r. w oddziale por. Stefana Wyrzykowskiego „Zenona”; dowódca drużyny minerskiej. Uczestniczył w wyzwoleniu Międzyrzeca Podlaskiego. Po „Burzy” pozostał w konspiracji. Dwukrotnie dowodził rozbiciem więzienia w Białej Podlaskiej (X 1944, III 1945). Uwolniono ponad 100 więźniów. Od lutego 1945 r. dowodził 150-osobowym oddziałem, likwidującym posterunki MO w powiecie bialskim. W IV 1945 r. stoczył bitwę z NKWD pod Ogrodnikami. W VI 1946 r. otoczony przez oddział LWP; porozumiał się z dowódcą, uniknięto walki. W X 1945 r. zdemobilizował oddział zapewniając swoim żołnierzom możliwość wyjazdu i ukrycia się z nowymi dokumentami i pieniędzmi na ziemiach zachodnich. Od VI 1946 r. dowodził wszystkimi patrolami w Inspektoracie WiN „Radzyń Podlaski”. Szefował BIP w Inspektoracie. Ujawnił się w 1947 r. w Warszawie. Wyjechał do Lwówka Śląskiego, gdzie pracował w fabryce papieru. W 1947 r. aresztowany w Jeleniej Górze. Po 2 miesiącach zwolniony, wyjechał do Gdańska. W 1953 r. jako „element niepewny” służbowo przeniesiony z Gdańska do Warszawy, później do Nowej Huty. 5 IV 1954 r., zwolniony z pracy. Osiadł w Krakowie, gdzie zmarł w 1995 r.
R. Domański był dowódcą o dużym zmyśle organizacyjnym, dbającym o swoich żołnierzy. Odważny, perfekcyjnie przygotowujący akcje, cieszył się zaufaniem żołnierzy oraz ludności powiatu bialskiego.
Oprac. dr Jarosław Kopiński